zondag 28 juni 2015

20150-06-28 Onderwater bloemen

Weer     : Bewolkt, Wind W 2 bft.
Duikers : John, Axel 
Doel     : Zichtmetingen, Stations bezoeken
Duur    :  150 minuten.
Lucht temp  : 17,0 Celsius
Water temp :  16,0 Celsius minimum.
Fauna    : Extreem veel watervlooien, veel jonge (in grote wolken) en volwassen aasgarnalen in de ondieptes. >10 karpers, 2 palingen, 1 snoekbaars, 1 snoek, Hydroïdpoliepen, Glaskreeften,
Flora :  Waterpest velden soms 1 meter hoog, Gekroesd fonteinkruid langste2,5 meter hoog vanaf 6,1 meter, Tenger fonteinkruid (in Noordhoek in bloei), Schedefonteinkruid.
Thermocline: 3 meter
Vislood: 0 gram

Zichtmetingen 
·  Dutchi op 3 mtr =   5 meter.
·  Secchi op 3 mtr =  6 meter.
·  Dutchi op 6 mtr =   5 meter.
·  Secchi op 6 mtr =  6 meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   6 meter.
·  Secchi op 9 mtr =  7 meter.
·  Secchi verticaal =  7 meter.
Zie het log voor de details.
Zie alle foto's van deze duik.

Opmerkingen:
Zuidponton staat uit, maar of het Oost ponton uit is kon ik niet zien. Het is vandaag eens tijd voor een lange duik en daarom staat in principe een rondje in de agenda, maar we gaan kijken hoe het loopt. Uiteraard gaan we eerst langs de drie nieuwe SETL platen om te kijken of er al wat op zit sinds 13-06-2015. Wat blijkt op plaat 001 en 003 zitten (jawel nu weet ik eindelijk waar ik over praat) visluis eieren en daar zit een spierwit strengetje tussen, oftewel een vers gelegd strengetje, maar ook wat oudere gele strengetjes.

De spons groeit hard op de baksteen van SETL H106 de links verwijst naar alle foto's van deze plaat. Het wemelt van de watervlooien maar ik zie ook bekende vlokjes in de waterkolom zweven.

John is in de tussentijd al druk met de zichtmetingen bezig, zodat we tegelijkertijd klaar zijn als we op 9 meter diepte de laatste handelingen doen.
Richting het Zuidwesten is het nog goed zicht tussen de 9 en 3 meter. Eronder en erboven wordt het mistiger. Wat opvalt is het hoge waterpest maar ook de scholen aasgarnalen op de bodem die zich te goed doen aan het microfauna. Overal waar je goed kijkt krioelt het van het leven. De mosselgrens waarbij het van ondiep van zand naar mosselen gaat ligt in deze hoek op 8 meter en daar vind ik ook nog frisgroene scheuten waterpest die niet geworteld zijn, maar wel liggen ingebed in de bodem, dus is dat dan geworteld ....of toch niet? 


Verderop komen we het blok tegen waar de snoekbaars meestal z'n nest heeft en het grappige is dat een wolk aasgarnalen deze plek ook beschouwen als hun thuis, want over meerdere jaren zie ik hier de wolken garnalen. 
In de Zuidwest kom, zie ik meerdere boilies liggen op zo'n 5-6 meter diepte en uiteindelijk een leader met lood en een wit stuk aas. We laten deze netjes liggen zoals het hoort, alleen op de kant weten ze niet dat hier geen karper is te bekennen en die zijn niet bang van duikers. Het zijn net koeien.. ze schrikken heel snel, maar ze zijn oh zo nieuwsgierig.
Dan zie ik een solitair gekroesd fonteinkruid en ik volg de stengel van de bodem af naar boven. Mijn hemel ik verdraai mijn nek zowat. Wat een lengte en ik meet 2,5 meter!
Fonteinkruid 2,5 meter hoog vanaf 6,1 diepte.
Er hangt een mooi snoekje tussen het fonteinkruid en John ziet nu ook veel meer boilies liggen en het wordt tijd om even stevig door te zwemmen, want we willen hier niet te lang rondhangen. 
Langs de puinwand en we ronden de zuidelijke uitstulping waarna we bij het veld met bruine geleibolletjes komen. Op sommige plekken is het 20-30 cm dik en een paling ligt rustig, maar gaat er al snel vandoor. 
Een grote selfservice poetsplaats voor vissen is heel duidelijk zichtbaar in de vorm van een ovale kuil met een kaal gesleten stok over het midden. Deze kuil ligt vol met lege mosselschalen, dus er wordt hier kennelijk ook flink gegeten. Mijn vermoeden is, dat karpers regelmatig hun parasieten komen afschuren..
Typische poetskuil met stok over het midden.

Detail van de stok, waarin patronen zijn gesleten door het schuren 
Daar vlakbij is een andere kleikuil, met twee ondiepe gaten erin, misschien is een paling daar bezig.
We gaan weer wat ondieper om de ankerlijn van het beluchtingsponton te vinden. Die vinden we uiteindelijk, maar onder de 10 meter is het zo mistig, dat we op 10 meter de noordelijke richting aanhouden, maar op een gegeven moment moet ie in het zicht komen. We zien niks. We draaien pal oost en zwemmen er pardoes zo op aan. Beluchting staat weer uit. De Hydroïdpoliepen groeien hier weelderig op de verticale lijnen. We houden vanaf nu op 6 meter diepte een koers van 60-70 graden aan en we komen massa's watervlooien tegen en glaskreeftjes. We komen uit op een plek wat we nog niet eerder hebben gezien. Boven een soort balk met een op een hondenkop gelijkende structuur eraan hangt een grote wolk aasgarnalen.
Paal of boomstam.

Wonderlijke plek, want ik heb hier toch al vaker gedoken, maar we blijven nieuwe dingen zien. Er ligt een snoekbaars onder. Op 3 meter hangt een hele duidelijk zichtbare en voelbare spronglaag.En wat direct opvalt is dat de aasgarnalen in de koude laag zitten en niet in de warme bovenste laag.(althans bij de Noordelijke uitloper dan)
Onder de spronglaag zitten aasgarnalen, maar erboven niet.
Van 18 naar 20 Celsius.
Het is zo bizar dat je zo'n helder laagje water ertussen hebt zitten. Vlakbij fotografeer ik het MP6 kwadrant 
Bij de kleistort hoop ik een struikje kranswier Nitellopsis te zien, maar helaas zie ik het niet. Evengoed groeit de waterpest hier erg goed op deze nieuwe klei. Het oude kwadrant MP4 ligt nog steeds onder een dikke laag klei.
Het darmwier op 5-6 meter wordt platter en de groei lijkt eruit te zijn.

Bloemen
Zie ik het goed? Ja hoor het fonteinkruid staat onderwater in bloei! Twee piepkleine bloemetjes zijn het en dat op 2-3 meter diepte.
Fonteinkruid onderwater in bloei. 
Een school jonge visjes passeert. Een prachtig glaskreeftje zwemt voor me en ik ik probeer het te fotograferen, maar het lukt me niet echt goed zoals ik dat eigenlijk zou willen, maar het geeft een idee.
Leptodora / Glaskreeftje


Ik fotografeer nog een station en het wordt tijd om er een eind aan te breien. 
Nu heb ik alle stations gehad. Een groep nieuwsgierige zoetwaterkoeien oftewel karpers zoeken ons op en draaien om ons heen. Ik hou mijn adem in en ze komen steeds dichterbij en als ik mij omdraai zit er gewoon eentje vlak achter mij en voor ik het weet is ie vertrokken, want ze zijn ontzettend snel. 

Het is het einde van de duik en we hebben 150 minuten gedoken en we hebben ongeveer dit rondje gemaakt. Dank je John!!!

donderdag 25 juni 2015

Klein bloedzuigertje uitgelicht.


Ik vraag me al sinds 2013 af wat toch die witte tot geelbruine eierstrengen zijn die op de SETL platen worden afgezet. Nou is het mooie van SETL en fotografie, dat je het jaren na dato gewoon kunt terugkijken en ik haal steeds meer informatie uit deze fotoreeksen

Rechtsboven de eierstrengen

Tussen eind april (13 Celsius) en juli (24 Celsius), zie ik doorgaans deze strengen verschijnen en verkleuren van wit naar bruin, maar niemand kon mij vertellen wat het was.
Het zijn minuscule kleine bolletjes die 5-6 rijen dik worden gelegd in een streng van 1 mm dik en soms in lengtes tot bijna 6 cm. Ik heb destijds internet afgestruind en met biologen gesproken, maar een antwoord bleef uit.

Het bleef maar knagen toen ook dit jaar wederom op 10-05-2015 de eerste witte strengen verschenen.
Op 13-06-2015 had ik de platen al gelicht en in een bak geplaatst.
Onder de microscoop meende ik in de eitjes twee ogen te zien. Sommige dachten dat het misschien wantseitjes konden zijn, maar na contact met www.onderwaterwereld.org kon het misschien ook wel watermijt eieren zijn, maar de de structuur kwam niet overeen.
Oogjes ? (streng is 1 mm breed)
Toen kreeg ik een gouden simpele tip. Zet het op kweek!
Op 16-06-2015 plukte ik van SETL H128 een stukje en plaatste dit in een potje en ik had weinig vertrouwen in een resultaat. Water temperatuur bleef in de kamer een constante 18 Celsius.
Op 20-06-2015 ging ik bij toeval eens in dat potje kijken en wat zag ik......tientallen minuscule kleine beestjes van 1 mm groot zwommen heftig in het rond JIPPIE!!! mijn geluk kon niet op. 
Ik pakte direct de microscoop erbij en controleerde eerst de eistreng of die leeg was, want er kon net zo goed iets anders uitgekomen zijn. Ja hoor kapseltjes zijn zichtbaar open. Ik zuig een krioelend exemplaartje op in een pipetje en druppel het op een glaasje. Simpele ziel als ik ben, wordt ik toch bloedlaaiend enthousiast als ik dan eindelijk oog in oog sta met een larfje met twee ogen, een klein staartje en 6 poten, waarbij het voorste paar voorzien zijn van een haakje. Het staartje bestaat uit vier segmenten. De pootjes kan ie volledig inklappen.

Open ei kapsels


Larve 1 mm groot

Ik heb nog op dat moment geen idee of een watermijt larve er zo uit ziet, maar onderwaterwereld.org brengt het verlossende antwoord, wat het mogelijk kan zijn.

VISLUIS (Argulus species)

Een visluis (Argulus) ook wel karperluis genoemd, is op zich is niks nieuws onder de zon.
Het volwassen dier is tussen de 3-7 mm groot en voor het blote oog dus zichtbaar, maar ze zijn wel transparant. De visluis is een zogenaamde ectoparasiet, oftewel het kruipt OP de huid van een vis en zuigt zich middels twee zuignappen vast. Daarna bijt ie een opening en zuigt bloed, nadat ie een gif heeft geinjecteerd. Als het een bloedmaaltijd heeft gehad kan het loslaten en een aantal dagen zonder gastheer leven, waarna het op zoek gaat naar een andere gastheer.
Een larve heeft nog geen zuignappen, maar wel haakjes aan het voorste potenpaar.
Een larve kan circa vier dagen zonder gastheer, waarna het verzwakt in inactief wordt. Dat heb ik kunnen waarnemen in het potje.

In Nederland zijn er in principe twee soorten visluis bekend, terwijl er veel meer soorten bestaan. (Bron: D.M. Soes, P.D. Walker and D.B, Kruijt / The Japanese fish louse Argulus japonicus new for The Netherlands).
en de Argulus foliaceus.

Hoe en of dat in het larvale stadium is te onderscheiden heb ik nog niet kunnen vinden en foto's op internet zijn niet volledig betrouwbaar.


Drager van ziektes
Het feit dat een visluis van gastheer wisselt en drager kan zijn van bacteriën, flagellaten en virussen, kan het grote schade aanbrengen aan vissen in visrijke plassen, vijvers en bij viskwekerijen.
Op de wondplek waar de vis is gebeten kunnen infecties ontstaan, wat tot verzwakking / gewichtsverlies of zelfs tot sterfte kan leiden. Een visluis kan een drager zijn van SVC (Spring Varemia of Carp). (bron: http://animaldiversity.org/accounts/Argulus_foliaceus/

Visgedrag
Een vis kan de visluis proberen af te schudden door langs objecten te schuren of te springen boven het wateroppervlak.
In de Haarlemmermeerse bosplas zien we op takken op de bodem liggen met een kuil eromheen. Dat zijn meestal  schuurplekken van vis die tegen de tak of stam aanschuren en met een paar korte vinslagen afzetten. Daardoor ontstaat de kuil in het zand. Uiteraard is dat gedrag niet alleen toe te schrijven aan visluis, want ook een vissenbloedzuiger (Piscicola geometra) kan wellicht de oorzaak zijn.
Typische schuurplek->  tak met kuil


Eitjes
De eitjes worden in strengen gelegd in aantallen van gemiddeld 100-150 stuks in rijen, maar het kan erg variëren. Eitjes worden naar zeggen ondiep gelegd op een schaduw zijde van hard substraat in de vorm van planten, stenen of in dit geval een pvc SETL plaat.
Ik heb zelfs strengen van 6 cm lang gezien op de SETL platen.
Wat mij opvalt is als de eitjes net gelegd zijn deze nagenoeg wit van kleur zijn.Dit is wat ik dit keer registreerde en het zal van de omstandigheden afhangen hoe snel eitjes rijpen en uitkomen.
Na circa 15 dagen worden ze geelbruin, waarna ze bij de juiste omstandigheden dan na ongeveer 5 dagen uitkomen. Na het uitkomen worden de lege strengen donkerbruin. De tijd tussen de leg en uitkomen kan erg variëren, maar de Setl foto's laten een cyclus van circa 20-25 dagen zien.
Witte eistreng met links een bruine lege eistreng.
Larven
De larfjes van 1 mm zwemmen in korte stotende bewegingen rond en maken soms een snel omhalende beweging.
Wat opvalt is dat ze naar het licht toe zwemmen. Als ik het potje voorzichtig draaide van het licht af, trokken ze naar de andere kant waar het licht was. Dat heb ik nog nergens teruggelezen en ik heb het op film vast gelegd.



Kort (voorlopig) filmpje



Wat kunnen we met deze informatie?

Om er achter te komen of vissen de A.folicaeus of de A.Japonicus dragen is een volwassen visluis nodig. Mogelijk dat vissers, gevangen vissen kunnen controleren op visluis en mogelijk een visluis exemplaar in een potje kunnen doen voor determinatie.
De A. Japonicus schijnt een hogere reproductie te hebben en kan daardoor mogelijk grotere schade aanrichten aan de visstand.














dinsdag 9 juni 2015

2015-06-07 Pompen aan.

Weer     : Zonnig, Wind NW 3 bft.
Duikers : John, Dean, Axel 
Doel     : Zichtmetingen, algemene indruk Zuidelijke uitloper.
Duur    :  93 minuten.
Lucht temp  : 17,0 Celsius
Water temp :  7,0 Celsius minimum.
Fauna    : Extreem veel watervlooien, veel jonge (in grote wolken) en volwassen aasgarnalen in de ondieptes. 2 karpers, bloedzuiger, regenworm, mosselen
Flora :  Losse individuele waterpest 
Thermocline: 4 meter, 12,5 meter
Vislood: 335 gram

Zichtmetingen 
·  Dutchi op 3 mtr =   8 meter.
·  Secchi op 3 mtr =  10 meter.
·  Dutchi op 6 mtr =   5 meter.
·  Secchi op 6 mtr =  5,5 meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   6 meter.
·  Secchi op 9 mtr =  8 meter.
·  Secchi verticaal =  10 meter.
Zie het log voor de details.
Zie alle foto's van deze duik.

Opmerkingen:
De twee oostelijke pompen zijn op 6 juni aangezet nadat de compressoren weer gerepareerd zijn. Het is nu juist interessant om te zien wat de temperaturen doen.
Bart en Stans gaan samen lekker rondneuzen.
We gaan eens kijken aan de overkant bij de zuidelijke uitloper, maar niet voordat we een meting hebben gedaan. Die is snel klaar omdat we alle drie een diepte pakken.
Dan zwemmen we pal zuid over de bodem. 

Het is verschillend qua zicht, dan weer wat mistig, dan weer een stukje helder.
Onder de 14 meter diepte wordt het water melkerig en echt koud.
Ook onderweg kom ik een scherpe mosselgrens tegen op 12 meter diepte.
In de buurt van de put gaat zelfs even het licht uit als we op 17 meter diepte zitten, waarna het ook weer snel aangaat zodra we iets ondieper komen. Bizar eigenlijk.
Er is ook een omgekeerde mosselgrens tussen de 12 en de 9 meter aan de overkant. De mosselgroei stopt namelijk op een gedeelte waar de bodem vlakker en maar toch even zacht is als de rest van de bodem.

Dan verschijnt toch weer een stuk oud vislijn die ik begin op te ruimen, maar ook John en Dean zien er een aantal liggen. 
We gaan langzaam ondieper en dan zie ik toch iets aparts. Een regenworm beweegt zich voort over de bodem op 2-3 meter diepte. Ze schijnen een redelijk lange periode onder water te kunnen verblijven, maar als deze niet oppast, dan zal een vis er zeker een proteïne rijke maaltijd aan hebben.


Magisch mooi zonlicht


Aan de zuidelijke uitloper groeien nog weinig planten, omdat deze locatie het minste zon krijgt denk ik, maar evengoed is het een aparte plek, met de spronglagen goed zichtbaar.

Hoe langer je op de bodem kijkt hoe meer vislijnen we tegenkomen en al snel raakt mijn wetnotes omwikkeld met lijnen en begint zwaar te worden door het lood.
Als Dean een lijn volgt de diepte in komen we een dwarrelende bloedzuiger tegen die uiteindelijk op de bodem terecht komt. De mond puilt uit als het de bodem raakt, maar een lekker sappige bloedmaaltijd zit er niet in en direct krult het zich op. 
Bloedzuiger op 10 meter diepte.
Bizarre dingen zijn het.Na 50 minuten keren we maar eens om en het blijft gaaf om de spronglagen zo scherp te zien.Na 93 minuten staan we weer op het droge met een aardige vangst aan vislijnen en lood, waarvan het meeste toch al lang heeft gelegen, maar er zit ook nieuw spul bij. Een heerlijke duik en weer een hoop gezien.

Bedankt John en Dean!
Dean in een spronglaag

335 gram lood en meters vislijnen

zondag 7 juni 2015

2015-06-04 Kranswiertje, Lepto-kids

Weer     : Zonnig, Wind O 2 bft.
Duikers : Gery, Axel 
Doel     : Zichtmetingen, foto's en in NW hoek kijken. 
Duur    :  115 minuten.
Lucht temp  : 21,0 Celsius
Water temp :  9,0 Celsius minimum.
Fauna    : Jonge visjes in het riet, maar ook onder wateroppervlak en dieper.  Extreem veel watervlooien op de plek waar de zon het langst schijnt,Heel veel jonge (in grote wolken) en volwassen aasgarnalen in de ondieptes. 1 snoek, 3 middelgrote baarzen bij instap, Rode watermijten, Slakjes.
Flora : Tenger fonteinkruid is in de Noordhoek meer dan een meter lang, Gekroesd fonteinkruid, darmwier velden . Groene alg neem snel toe, 
EERSTE KRANSWIERTJE!!!
Thermocline: 2 meter, 10 meter
Vislood: -

Zichtmetingen (geen zichtmeter bij me :(
·  Dutchi op 3 mtr =   - meter.
·  Secchi op 3 mtr =   - meter.
·  Dutchi op 6 mtr =   - meter.
·  Secchi op 6 mtr =  - meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   - meter.
·  Secchi op 9 mtr =  - meter.
·  Secchi verticaal =  - meter.
Zie het log voor de details.
Zie alle foto's van deze duik.

Opmerkingen:
Gaan we een uurtje ongecompliceerd duiken zegt Gery? "Mwoah zoiets kunnen we doen" zeg ik.
Maar ja op het moment dat je dan je hoofd onderwater steekt en je zo ongeveer de overkant van het meer kan zien, lijkt dat uurtje wel eens uit te kunnen gaan lopen.
Toch maar even een zichtmeting doen, maar nadat ik de eerste foto maak van meetpunt MP1 besef ik dat ik deze niet bij me heb en Gery ook niet. Ik zou toch zweren dat ik 'm bij me had, nou ja dat komt dat zondag wel.
Een vislijn zit om de meetpaal heen en die verwijderen we maar even. Ik geloof dat sommige mensen niet begrijpen dat vissen donders goed weten dat je "als vis" snel los kunt komen door met mosselen begroeide palen te zigzaggen. Die mosselen snijden die lijnen met gemak door. De haak roest uiteindelijk vrij snel uit de bek van de vis.
Maar ja,  jonge vissen zijn ook niet veilig bij de met Hydroid begroeide palen hoor. 
Hydroid poliepen verlammen met hun netelcellen alles wat maar klein genoeg is om te pakken te kunnen krijgen, daarna wordt het gehuld in een sluier van bacteriën.

Jong visje leeggezogen door hydroidpoliepen.
We maken deze foto ronde af en zwemmen richting het oosten. Grote rollende stofwolken van duikers die over de bodem dweilen, ontnemen plaatselijk het zicht. Ik blijf het jammer vinden dat die vorm van voortstuwing nog steeds wordt aangeleerd en de focus op "trim" tijdens een duikopleiding niet leidend is. 
Maar ja, een vruchtbaar land krijg je door het ploegen van de akkers, maar het omploegen van reeds opgekomen planten blijft doodzonde.
Op 10 meter zie ik een jong visje en ik kan alleen maar gissen , wat het zou kunnen zijn, maar ik gok een snoekbaarsje. 
Jong visje (Snoekbaarsje?)
We zwemmen lekker door wolken aasgarnalen en watervlooien, want die wolken zie ik juist heel graag. Hoppa een witte Leptodora (Reuze watervlo)  zwemt voor mij en ik pak een monsterpotje. Normaal zijn ze doorzichtig, maar deze is dus wit)
Ik wil het thuis heel graag van dichtbij bekijken en aan het einde van dit blog, laat ik zien wat er zo speciaal aan is.

Watervlo wolkjes
Aasgarnaal wolkjes











Ik zie een scherpe grens van mosselen op 10,5 meter diepte, maar dit is anders dan verderop. 
Wat is dit genieten zeg en dan valt mijn oog op een gigantische grote spons.
De thermometer is 17 cm lang en de spons is zelfs ietsje groter.
Mazzel is dat je ook direct kan zien dat het 15 +1 graad correctie = 16 Celsius is.
Mega spons 16 Celsius op 6,7 meter diepte.
We zwemmen al 46 minuten, maar we moesten maar eens omdraaien. Ik wil toch wel graag zien of de kranswiertjes al komen. Zoeken tussen de planten naar dat specifieke kleurtje en vorm. We dreutelen lekker voort en Gery geniet volop om lekker naar dat kleine spul te kijken. Een eierstrengetje, vermoedelijk van een slakje of insect.
Eierstrengetjes

En ja hoor DAAR IS HET DAN!!!!!  Amper 2 cm hoog steekt een pril solitair kranswiertje omhoog uit het zand. Ik sein naar Gery om aan te geven dat ze moet komen kijken. Verrek waar is dat frunnik plantje nou? Ik moet weer zoeken waar het was, (zo klein is het) en AHA daar heb ik het!  Gery snapt er geen zak van. "Waar wijst Axel nou in godsnaam naar?"
Dan ziet ze het uiteindelijk ook.
Kranswiertje (Chara species)
Even een kruispeiling aan het oppervlak om een idee te hebben waar het groeit.

Daar eindigt het feest niet. We zien tussen het riet veel jonge visjes, maar ook net onder het wateroppervlak. 


Gery pakt een tak en wijst naar een lichtgrijze schimmelachtige aanslag, waarop ik een potje pak om ook daar een monster van te nemen.
We komen een snoekje tegen en nog drie baarzen bij de instap. 

De Leptodora is een Reuze  watervlo met twee grote armen voorzien van rijen borstels en één groot bewegend oog. Op de borst zitten ook nog borstels en in de staart is een duidelijk darmkanaal zichtbaar. De broedzak zit op de rug, maar op een glaasje van een microscoop met een druppel water is dat wat minder duidelijk te zien. 
Wat schertst mijn verbazing er zitten jonge exemplaren bij, waarvan sommige driftig zwemmen. Ze blijken zich vast te houden aan het volwassen exemplaar, want ik heb voorzichtig het exemplaar uit het potje gevist en op mijn glaasje geplaatst.
Er zit zelfs nog eentje in de broedzak.
Zou het kunnen zijn dat net na de geboorte, de volwassen watervlo wit wordt en dan uiteindelijk sterft, waarbij de jonge exemplaren zo lang mogelijk proberen mee te liften.
Ik heb er een filmpje van gemaakt.
Het was een fantastische duik.


Oog van de watervlo
Jonge Leptodora
Leptodora jong in buidel




woensdag 3 juni 2015

2015-05-31 Jonge visjes!

Weer     : Bewolkt, Wind ZZW 4 bft.
Duikers : Robin, Axel (Dean, Marco, Jack team kwadrant)
Doel     : NW hoek bekijken. 
Duur    :  56 minuten.
Lucht temp  : 12,0 Celsius
Water temp :  14,0 Celsius minimum.
Fauna    : Eerste jonge visjes, veel watervlooien, 9 palingen tussen het alg, Heel veel jonge (in grote wolken) en volwassen aasgarnalen in de ondieptes, > 5 karpers, > 10 ruisvoorns, 2 grotere baarzen, > 5 brasems, 1 Snoekbaars
Flora : Waterpestveld groeit meer links van de instap, tenger fonteinkruid is in de Noordhoek al meer dan een meter lang, Gekroesd fonteinkruid, het darmwier groeien snel. Groene alg neem snel toe
Thermocline: 4 meter 
Vislood: -

Zichtmetingen 
·  Dutchi op 3 mtr =   - meter.
·  Secchi op 3 mtr =   - meter.
·  Dutchi op 6 mtr =   - meter.
·  Secchi op 6 mtr =  - meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   - meter.
·  Secchi op 9 mtr =  - meter.
·  Secchi verticaal =  - meter.
Zie het log voor de details.
Zie alle foto's van deze duik.

Opmerkingen:
We gaan voor de tweede keer natduiken, want mijn droogpak is nog niet klaar. Aangezien mijn oude natpak stug is geworden (nee ik ben niet gegroeid) en de boel erg afknelde, waren Dean en Robin zo aardig om een natpak mee te nemen, zodat ik die kon passen.
De keuze viel op een longjohn van Robin en een vest van Dean.
Dankzij die twee kon ik toch een duikje wagen.
Het wordt ook mijn eerste duik met multifocale contactlenzen, want mijn armen worden te kort. 
Marco, Dean en Jack gaan het ver opzoeken en gaan foto's maken van het kwadrant MP6.
Dat is toch weer een compleet ander station met een apart verloop. Kijk maar eens naar de mosselgroei in het kwadrant. 
MP6 Foto: D.Kuiper

Het zicht is toch weer beter geworden sinds die dinsdag ervoor zeg!
Ik kan zelfs de auto zien liggen vanaf een meter of drie diepte.We glijden door de waterkolom en het water in het pak begint langzaam warm te worden, hoewel er ook bij flinke bewegingen koud water in stroomt. Mijn vloeistof thermometer hang ik aan mijn lamp om te zien hoe het nu fluctueert. Ja hoor de watervlooien zijn nog steeds aanwezig en we komen wolken met aasgarnalen tegen.
Aasgarnalen
Terwijl ik na mijn thermometer kijk op een meter of 6 diepte (14 Celsius) zie ik ineens een klein frummeltje wegzwemmen. Een garnaal?  nee die zwemmen anders, verrek een jonge visje en ik zie er meer, maar tegen de tijd dat ik Robin waarschuw, zijn ze verdwenen.
Wat GAAF!!!. In ieder geval kan ik niet zien welke soort het is, want daar is het te klein en te snel voor. Gemiddelde tijd van leggen tot het uitkomen van eitjes ligt zo rond de 28 dagen afhankelijk van de soort. Ik denk dat ik wel de een van de weinige ben die hier enthousiast van kunnen worden, maar ja.
We komen diverse palingen tegen die allemaal onder het darmwier liggen te rusten.
Een pracht van een snoek ligt op de bodem en die stijgt rustig op om ons eens even goed te bekijken. Het komt op een gegeven moment pal voor me hangen en kijkt me recht aan. Goh laat ik nou eens niet via mijn cameraschermpje naar de snoek kijken. Langzaam laat ik de camera zakken en "allemachtig" wat is ie dichtbij en nogal behoorlijk aan de maat!! Ik zwem een slagje achteruit, en het draait weer weg. Ja zonder gecorrigeerde maskerglazen, maar wel met contactlenzen in lijkt alles weer een stuk groter.




We laten 'm maar met rust. Robin spurt ineens weg en ziet een matras liggen en neemt het een stuk mee. Op dat moment trekt er een school ruisvoorns voorbij geleid door een grote baars. Dat moment schiet voorbij en dan komt Robin met het matras aangesleept. Die brengen we even op de kant en dat valt niet mee als dat volgezogen is met water.
Ik begin al behoorlijk te rillen van de kou. Het wordt tijd om terug te gaan. Op de terugweg komen we brasems en karpers tegen en we zien ook dat het fonteinkruid soms meer dan een meter lang is. De groei gaat boven de 13-14 Celsius ineens allemaal bijzonder snel.
Het was een superduik die evengoed 56 minuten mocht duren.
Dank Robin en Dean voor het beschikbaar stellen van jullie natpakken!







donderdag 28 mei 2015

2015-05-26 Leptodora

Weer     : Zonnig, Wind NW 3 bft.
Duikers : Bart, Axel
Doel     : Foto's en metingen
Duur    :  63 minuten.
Lucht temp  : 12,0 Celsius
Water temp :  7,0 Celsius minimum.
Fauna    : Veel watervlooien waaronder veel Leptodora's, 2 palingen tussen het alg, Heel veel jonge en volwassen aasgarnalen, hydroid poliepen zijn sterk toegenomen, Zwarte slakjes in grote getalen,
Flora : Waterpestveld groeit meer links van de instap, rank fonteinkruid, Gekroesd fonteinkruid, het darmwier groeien snel. Groene alg neem snel toe
Thermocline: 4 en 9 meter (van 13 naar 7 graden).
Vislood: -

Zichtmetingen 
·  Dutchi op 3 mtr =   2 meter.
·  Secchi op 3 mtr =   2,5 meter.
·  Dutchi op 6 mtr =   5 meter.
·  Secchi op 6 mtr =  6 meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   6 meter.
·  Secchi op 9 mtr =  7 meter.
·  Secchi verticaal =  - meter.
Zie het log voor de details.
Zie alle foto's van deze duik.

Opmerkingen:
Ondanks dat het water er aan de oppervlakte veelbelovend uit ziet, valt het onderwater tegen. Het water is ook warm en gelukkig maar, want ik duik verplicht in natpak, omdat mijn rits weer lekt van mijn droogpak. Ik meet 17 Celcius op mijn alcoholthermometer. Zelfde temperatuur als vorig jaar.
Allemachtig dat gaat hard omhoog. Bart en ik gaan weer metingen doen en foto's maken.
We zwemmen op 2-3 meter diepte weg en ik bij het Paviljoen zie ik ineens een vreemd schepseltje rondharken. Een lang lijfje met twee armpjes voorzien van roze oranje handjes die op en neer gaan. Een dik buikje en een gevorkt staartje. Ik attendeer Bart op de aanwezigheid ervan en vraag me af wat het is. Het is net een schoonspringer die soms dubbelklapt. Het is de Leptodora kindtii oftewel een Glaswatervlo zoals de Duitsers het noemen. Als je er eenmaal eentje hebt gezien, blijken er heel veel meer rond te zwemmen.



Bij de SETL platen aangekomen zie ik dat H128 vol zit met Hydra's en een paar gele eistrengen. Terwijl H126 geen hydra's herbergt, maar wel gele eistrengen terwijl deze toch maar een meter of 2 van elkaar af hangen.
H128 sinds 15-03-2015 in het water


H126 sinds 15-03-2015 in het water
De spons op de baksteen va op H106 groeit hard, maar wordt overwoekerd. 
Het water is wat bruinig, maar onder de 4 meter is het al weer beter. 
Het touwtje op het 3 meter meetpunt is even niet te vinden, omdat het compleet overgroeit is met hydroidpoliepen. Op 6 meter diepte gaat het een stuk makkelijker. 
Maar dan onder de 9 meter gaat de temperatuur van 13 naar 7 graden.
Om een stoel zie ik een stuk vislijn met 3 grote haken en een maisje. 
Gauw weer de warmte opzoeken Bart! en we kruipen weer langzaam boven de 9 meter. De spronglaag is prachtig om te zien. Het doel is ook om twee andere stations mee te pakken en we zwemmen richting het NO. De auto ligt er netjes bij en bevat een aantal baarzen.

Op 15-05 hing er nog een streng baarseieren in de kabelhaspel, maar deze is nu helaas weg. De algengrens loopt tot circa 8 meter diepte. Even verder zien we de drum liggen MP7 en ik maak er een foto van zodat deze ook weer in de reeks kan worden toegevoegd.
Ook MP5 is aan de beurt. Veranderingen zijn minimaal over tijd.

Het sterft van de aasgarnalen en onderweg zien we ook twee palingen tussen het alg liggen, dat steeds hoger groeit.Fonteinkruiden groeien snel waarbij sommige al een hoogte van 40 cm bereiken. 
Heel veel zwarte slakjes bedekken de bodem 
Zwarte slakjes

Kortom het bruist van het leven. Na de duik praten Bart en ik nog even na. Het was zalig duikje. 





2015-05-10 EINDELIJK!

Weer     : Zonnig, Wind ZZW 2 bft.
Duikers : Bart, Robin, Axel
Doel     : Zoeken naar vis en eieren
Duur    :  100 minuten.
Lucht temp  : 17,0 Celsius
Water temp :  7,0 Celsius minimum.
Fauna    : Heel veel watervlooien en mosselen met sifons open, 1 karper, 2 palingen, 1 snoek op 15 mtr, 1 meerval, 1 snoekbaars en baarseieren, heel veel jonge en volwassen aasgarnalen, killer hydroid poliepen, 
Flora : Waterpestveld blijft toch aardig stabiel links van de instap, Schede fonteinkruid, Gekroesd fonteinkruid, EN het darmwier is er weer!

Thermocline: geen 
Vislood: -

Zichtmetingen 
·  Dutchi op 3 mtr =   - meter.
·  Secchi op 3 mtr =  - meter.
·  Dutchi op 6 mtr =   - meter.
·  Secchi op 6 mtr =  - meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   - meter.
·  Secchi op 9 mtr =  - meter.
·  Secchi verticaal =  10,5 meter.
Zie het log voor de details.
Zie alle foto's van deze duik.

Opmerkingen:
Vorige week had ik niet gedoken, vanwege de drukte op mijn werk, maar ja dit is wel de periode dat het juist onder water heel spectaculair is en al helemaal met zulk mooi weer als het nu is.
Bij de waterkant fonkelt het zonnetje in het heldere water en het beloofd wat moois te worden. Ik hoor al verhalen en zie foto's dat de palingen weer actief worden.
EINDELIJK want in Vinkeveen zag ik op 23 april al baars eieren. 25 april in Toolenburgerplas waren er ook baars eieren te zien. Op 6 mei zie ik een filmpje van scholen baarzen in het Zwarte gat bij Hardegaryp, terwijl het in de Bosplas de activiteit maar mondjesmaat toeneemt.
We gaan maar eens een kijkje nemen.De metingen van Harry laten zien dat de PH waarde van de plas een all-time high heeft bereikt van 9 ! Gemiddeld varieert deze rond de 8.

Robin was ietsje later, maar die jongen weet zich gewoon in 5 minuten compleet om te kleden en startklaar te zijn. Bart en ik kijken elkaar verbaasd aan, maar ja Robin's set ligt altijd compleet klaar en dat scheelt een hoop werk.

Nog geen twee tellen onderweg zie ik de eerste dunne en lange strengen darmwier!
Dat is een van de planten die ik monitor om te zien wanneer deze verschijnen, verdwijnen.
We koersen uit het duikgebied en blijven op een meter of 5. De massa's watervlooien ontnemen op sommige plekken het zicht wat, maar dit is HET broodnodige voedsel voor de jonge aanwas van vis. De zonnestralen spelen door het wateroppervlak de diepte in. Een prachtige groene kleur en dat is nu precies waar ik mij prettig in voel. Robin en Bart zwemmen relaxed mee en genieten ook zichtbaar van de groene leegte.
Bart heeft het naar z'n zin!
Dan komen we op een plek die mijn stoutste dromen overtreft.

Hoe gaaf is dit?
De zoeken deze mooie plek af naar vis. Een schooltje jonge aasgarnalen krioelt bij wat stenen. Wat is dit toch allemaal ontzettend mooi en het treft.... BAARS EIEREN!
Schooltje jonge aasgarnalen
Baars eitjes



Een pracht van een baars met mooie rode vinnen manoeuvreert tussen de takken en stopt precies op het juiste moment terwijl Robin erachter hangt.
Robin / Baars
Robin ziet nog wat vislijnen en trekt deze onder stenen en takken vandaan.
Gelukkig zijn wetnotes erg handig om de lijn er omheen te wikkelen en zo zijn we bezig deze dikkere vislijn op te rollen, want het kan maar weg zijn.
Wetnotes met vislijn er omheen gewikkeld.

We struinen de handel af als Robin een Karper ziet en een hele dikke ook nog!
Bart probeert ook een glimp op te vangen en het duurt even om deze op foto te krijgen, maar het blijft schichtig en schuw schuil achter een bos takken.
Ik wacht en wacht tot de nieuwsgierigheid van de karper het over neemt, maar echt dichterbij kan ik niet komen zonder het te verstoren, dus ik pak het moment maar.
Zoek de karper
We zwemmen een stuk terug terwijl ik mijn masker wissel.Mijn backup masker is ideaal voor dichtbij instrumenten aflezen, maar voor het kijken in de verte heb ik toch echt mijn gecorrigeerde glazen nodig. Dat is dan ook gelijk een mooie oefening. 
Een paling schiet weg en we ruimen nog meer oude vislijnen op. En dan ja hoor een mooie volle streng baarseieren onder een meerkoetnest.
Robin gaat erbij hangen voor een mooi plaatje en dat is redelijk gelukt.
Robin bij een mooie volle streng eieren onder een meerkoetnest 

Ik wijs Bart op de terugweg naar een betonnen put, want het zou leuk zijn als hij erboven hangt voor een foto, maar Bart zwemt er pardoes langs en gaat verder en draait zich dan om terwijl hij ver voorbij de put is.
Robin grijpt z'n kans en gaat plompverloren in de put zitten.
Robin in de put
Daarna gaan we wat dieper en op 9 meter diepte hangt een mooie zichtbare spronglaag.
Daaronder wordt het snel een stuk kouder. Een snoekbaars passeert ons. We dalen verder af de put in waar het onder de 15 meter het zicht sterk minder wordt. Misschien heeft dat met vorige week te maken toen men nog heeft proef gedraaid met de pompen.
Op 18 meter is het lekker fris (7 Celsius) en we kruisen de put als ineens Robin weg is. Hij had (achteraf) wat bijzonders gezien zei hij. Bart en ik komen op een gegeven moment uit de put en op 15 meter zien we een mooie snoek. Het is echt een feest om te duiken en het zicht is ook super als je alle objecten van verre al goed kunt zien.

We komen ten zuiden van het paviljoen uit bij het ponton anker. Nu nog even foto's nemen van de meetpunten, want de metingen waren vorige week al uitgevoerd door Dean en Marco. Ook hierop gebeurt van alles. Hydroid poliepen groeien hard en maken slachtoffers onder vlokreeften en larven. 
Vlokreeft en larve verlamd en leeggezogen.

Bij de SETL platen zie ik een dikke lichte aanslag op H136 en de fijne witte puntjes van klokdiertjes.
Op SETL H128 groeien alweer de eerste gele eierstrengen net als vorig jaar.
Kortom het bruist weer van het leven.
Eierstreng rechtsboven

Op macronivo gebeurt er ook van alles. In de gelige bruine aanslag vind ik heel veel
Stentor polymorphus.
Een wimperdiertje met peristaltische bewegende haartjes op de hals. Deze diertjes heb ik nooit eerder gezien en ze trekken soms plots ook in.



De groene plukken