dinsdag 24 februari 2015

2015-02-22 Bruine aanslag is er weer.

Weer     : Zonnig, Wind NW 2 bft.
Duikers : John, Koos, Dean, Herman, Axel
Doel     : Metingen en foto's maken van de meetpunten.
Duur    :  50 minuten.
Lucht temp  : 7,0 Celsius
Water temp :  4 Celsius minimum.
Fauna    :  5 volwassen baarzen+20 cm, 5 karpers, actieve aasgarnalen.
Flora : Korte plantjes waterpest, Potamogeton pectinatus (grasachtige plantjes) op circa 1,5 meter diepte bij instapplaats. enkele plantjes Gekroesd fonteinkruid (Potamogeton crispus)
Diatomeeen aanslag.

Thermocline: Geen
Vislood: 0 gram.

Zichtmetingen 
·  Dutchi op 3 mtr =   6,0 meter.
·  Secchi op 3 mtr =  8,0 meter.
·  Dutchi op 6 mtr =   6,0 meter.
·  Secchi op 6 mtr =  8,0 meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   8,0 meter.
·  Secchi op 9 mtr =  10,0 meter.
·  Secchi verticaal =  10,0 meter.
Zie het log voor de details.
Zie alle foto's van deze duik.

Opmerkingen:

Het is alweer te lang geleden dat ik in de bosplas gedoken heb. Vlak bij de instap liggen vijf grote baarzen te wachten. Die zie ik hier de laatste tijd vaker. Even verderop zie ik een karper schichtig wegzwemmen.
Wat mij ook direct opvalt is een bruine aanslag op de bodem en als we aankomen bij de SETL platen dan zie ik lange plukken lichtgeel-bruine alg hangen en wat ook apart is dat er alleen op SETL H106 een purperkleurige blauwalg huist.

Het is een min of meer terugkerend fenomeen van de kiezelwieren (diatomeeen) die beginnen te groeien in februari.
In 2013 zie ik het pas op 15-03-2013, maar dat wil niet zeggen dat het er niet eerder was.
Helaas mis ik van die periode in 2013 duidelijke foto's met die waarnemingen er op. Dat is wel jammer, maar destijds vielen mij dit soort dingen nog niet op. In 2012 maak ik helemaal geen melding noch heb ik foto's of film van een stuk bodem.
In 2014 zie ik het duidelijk half februari en nu dus ook weer.
Hoe ziet het er dan uit?
Het water vertroebeld niet, maar het is het spul wat een lichtbruine aanslag op de bodem veroorzaakt. Tegelijkertijd zie je dan ook een geleivormige aanslag op hardere ondergronden en een soort licht geelbruine draadalg.
Draadalg op H135
Bruine aanslag


Het is wel treffend dat ik kiezelwieren zag op de bodem van de visvijver bij Enkhuizen, maar dan wel een andere soort.








Hoe ziet bijvoorbeeld het draadalg er dan uit onder de microscoop?
Dat zie je op de onderstaande foto en op het draadalg zitten weer kleinere algen in de vorm van kleine ballonnetjes. 
Draadalg 120x vergroot













Dan hebben we nog de bruine aanslag op de bodem en als je die uitvergroot dan zie je het onderstaande:
Bruine aanslag op bodem 120x

De gelei die ik op de SETL plaat vond ziet er weer een beetje anders uit. Maar welke soort dat is weet ik nog niet. Ik vermoed een Gomphonema.
Gelei-achtige aangroei
Gelei 640x vergroot



Verder valt het op dat aasgarnalen heel actief zijn op de bodem, maar ook de sifons van de zebramosselen staan helemaal open en languit gestrekt. Dat zou mijn inziens ook een teken kunnen zijn dat er veel voeding in het water zit. Nadat John de zichtmetingen heeft gedaan en ik de foto's en monsters heb genomen van de gelei en draadalg zakken we af naar de bodem en gaan Noord oostwaarts. Soms zie ik weer van die hangende snotjes in het water. Het zicht is goed op een aantal stukken na dan, waar net een paar aquatische ploegen voorbij zijn getrokken. Ik waaier een monsterpotje vol met zweefvuil en ik schraap wat bruine aanslag van een boomstam af. Al mijn potjes bevatten nu wat kiezelwieren en die gaan we dus later bekijken. Het toch al korte waterpest moet (zo te zien) vechten voor een plekje tussen de mosselen. Als ik mijn log na lees van 2012 dan lees ik ook grote hoeveelheden babymosseltjes, dus in dat opzicht is er de situatie hetzelfde, maar de of dat ook geldt voor de totale oppervlakte waar mosselen groeien is lastiger te zeggen.



Met 4 graden begint de kou toch wat in het gezicht te bijten en we draaien maar eens om.
Op de bodem zien we vele kratertjes en kokertjes van de Hypania borstelworm en op veel plekken komen bellen uit de bodem.

De tijd vliegt voorbij en op de valreep kijk ik nog even bij de instap. Ja hoor het onderwater gras is er nog steeds.

Ten opzichte van voorgaande jaren:
Temperaturen en zicht op 3 meter diepte rond 15 februari.
2012 - 4 celsius - 5 meter IJsduik.
2013 - 4 celsius - 7 meter 
2014 - 6 celsius - 6 meter 
2015 - 4 celsius - 6 meter 



vrijdag 20 februari 2015

PBHBOS Zondag 22 februari in uitzending Vara's Vroege Vogels NPO Radio 1




Op zondag 14 december 2014 kwam een verslaggeefster van Vara's Vroege Vogels om een interview te doen over onze schoonmaak activiteiten in de Haarlemmermeerse Bosplas.
Die ochtend werd er door alle aanwezige vrijwilligers hard gewerkt om natuurlijk zo veel mogelijk vuil op te halen.
Er werd echter ook een behoorlijke hoeveelheid geluidsmateriaal opgenomen.

Dat is gedistilleerd in drie delen, welke zondag 22 februari 2015 is uitgezonden.



Eerste deel start minuut 25:00 en de bootscene vanaf minuut 38:20 uur en het laatste deeltje om minuut 71:10.

Sunday february 22nd on Dutch National Radio at "Vara's Early Birds" a report of the december 2014 cleaning event of Project Baseline Haarlemmermeer / NL!
This program has about 500.000 listeners.
The report is broadcast in three parts within the 3 hour program starting at 7 am. 

donderdag 12 februari 2015

2015-02-07 Onderzoek put Enkhuizen verslag

Weer     : Bewolkt, Wind NW 3 bft.
Duikers : Cor, John, Flip, Ilse, Eric, Axel
Oppervlakte: Gerard, Donald en leden van de Hengelsport Vereniging.
Doel     : Onderzoek naar aanwezige leven, bodem en watermonsters nemen.
Duur    :  53 minuten.
Lucht temp  : 4,0 Celsius
Water temp :  1 Celsius minimum.
Max diepte : 3,7 meter.
Gemiddeld diepte ca 2,7 meter
Geschat volume: 97200 m3.
Fauna    : Watervlooien, roeipootkreeftjes, hydra's, visbloedzuigers, zoetwaterkreeften (soort niet gedetermineerd), schildersmosselen, zebramosselen langs de kanten en quagga mosselen op de bodem.
Flora : Slechts enkele takjes, wat mogelijk gewoon gras was.
Verdere typering macrofauna onder aan dit verslag.
Horizontaal zicht : minder dan een meter.
Verticaal doorzicht: 120 cm (Secchi 20 cm diam.) vanaf de kant gemeten. 

Alle foto's 
Filmpje

De Hengelsport vereniging te Enkhuizen had gevraagd of wij eens onder water wilde kijken, omdat ze geen idee hebben, hoe het er onder water uit ziet.
Er was sprake van houten palen die in de tweede wereld oorlog tegen stropers onder water waren geplaatst en er zou een treinstel liggen.  
We prikten vorig jaar al een datum en ik probeerde duikers te regelen die mee wilde helpen.


7 februari was het zover. De weersvoorspelling is nou niet echt rooskleurig want er is ijzel voorspeld, maar op het moment dat we vertrekken is er nog geen vuiltje aan de lucht.
Onderweg miezerde het wel wat, maar gelukkig was er goed gestrooid.
Eenmaal in Enkhuizen worden wij warm verwelkomd met koffie, thee en koek. We kunnen ons overdekt omkleden in het schuurtje waar een terraswarmer staat te branden. Er zijn wat leden van de Hengelsport vereniging gekomen om te kijken, want die zijn reuze benieuwd of de mythes waar zijn.

De visvijver die naast het spoor ligt is 400 meter bij 90 meter groot en is rondom voorzien van een oude beschoeiing. We liepen eerst even een rondje om de plas en uit het riet vliegt een Bokje op met hangende pootjes. Gerard verteld verder over de plas en even later vliegt er ook een winterkoninkje weg vanuit het riet. Aangrenzend aan de plas ligt een doorgaande vaart, waar veel boten door varen. De vaart is verbonden aan de plas en aan de westzijde is weer een verbinding met een sloot langs het spoor. Er is dus een doorstroming mogelijk.
Langs de kanten liggen de resten van zebramosseltjes op de stenen, die door watervogels zijn opgevist en er liggen veel konijnenkeutels. Boven water is er dus leven genoeg.
Hoe het er onder water uitziet is echter een raadsel en daarom gaan we eens een kijkje nemen.
Met zes duikers is het een behoorlijk oppervlak om te bestrijken en we zullen lang niet alles kunnen zien. De kans is dus heel groot dat de aanwezige vissen al lang vertrokken zijn voordat wij ze uberhaupt kunnen zien.

Eenmaal omgekleed lopen we met gevolg naar een instap plek halverwege, want er ligt ook een gedeelte ijs op het water. Het ijs is ongeveer een centimeter dik en ik weet niet of we daar doorheen kunnen komen als we naar boven willen. IJs kan soms verraderlijk taai zijn.
Ilse en Eric gaan duiken samen en nemen wat monster potjes mee. Zij steken de plas dwars over en gaan dan langs de oever naar links. Flip en John gaan direct naar links. Cor en ik gaan op zoek naar het treinstel.

We gaan op de beschoeiing zitten en laten ons in het water zakken. O jee dat is nogal troebel te noemen, maar Cor en ik moeten eerst nog even een stukje zwemmen, want dat is minder erg dan lopen met een zware dubbelset over de modder. we komen aan op de plek waar vermoedelijk het treinstel zou moeten liggen.

Het water is wat geel/groen van kleur en de storm van gisteren heeft de boel aardig omgewoeld.Het zicht is horizontaal minder dan een meter dus dat is wel jammer, maar ja ik had me daar al een beetje op ingesteld. Het is wel lastig, want je kunt je daardoor minder concentreren op het rondkijken, omdat je elkaar niet uit het oog wil verliezen.
Flip is amper te zien,

De kanten lopen steil naar beneden en daar ligt een rand puin. Zodra je een paar meter van de kant bent verwijderd wordt het al snel een slappe pudding van klei. De bruinrode aanslag met kleine kratertjes tekenen het onderwaterlandschap. De bruinrode kleur wordt  mogelijk veroorzaakt door de aanwezige kiezelwieren zoals Surirella die in grote hoeveelheden voorkomt in de bodemmonsters. 
Wat mij direct ook opvalt zijn de sporen over het sediment en dat moeten wel kreeftensporen zijn. Flip en John zijn deze kreeften dan ook op de eerste duik tegengekomen, maar jammer genoeg kunnen we niet bepalen welke soort dat zou kunnen zijn geweest. Ik haal een monsterpotje uit mijn zak en vul deze met een toplaagje van het sediment.
Bruinrode aanslag met kraterjes

Monstername

Licht kreeftenspoor.
Cor neemt ondertussen foto's en ik vraag me af of het met dit zicht nog wat kan worden. Hij heeft bewust voor de kleine domeport gekozen, om dichterbij het onderwerp te kunnen komen. 

Ik laat de hoop een beetje varen om vis tegen te komen, maar er is evengoed genoeg ander spul te zien. Kleine oases van losse plantwortels trekken hydra's aan, maar ik zie ook quagga mosselen. "Deze mosselen uit het Kaspische gebied verspreiden zich wereldwijd" Er liggen echter op de zachte bodem slechts enkele losse exemplaren. De zwanenmossel of schildersmossel kom ik vaker tegen en nog levende exemplaren ook. Sommigen liggen diep in het sediment, met alleen de sifon er net bovenuit stekend.
Links de quaggamossel uit de put en rechts de zebramossel uit de H'meerse bosplas

Losse plantwortels.
De maximale diepte die wij meten is 2,7 meter, maar Ilse en Eric hebben 3,7 meter gemeten. 
We komen even boven water om even te orienteren. We zitten in het midden en we zwemmen schuin naar de kant toe. Om hier een treinstel tegen te komen is een spannend idee, maar zo'n groot ding kun je niet gauw over het hoofd zien toch?. Onderweg komen we twee speervormige uitsteeksels tegen. Ze voelen hard en stevig aan en na wat foto's maak ik een van de uitsteeksels schoon. Het is een houten staak, wat wel het restant moet zijn van de vele palen die hier gestaan hebben en tijdens de tweede duik kom ik meerdere tegen. Deze mythe klopt dus.

Houten uitsteeksels.

Roeipootkreeft

Detail opname van de houten staak.


Mosselkreeft < 1 mm.
Watervlo



Als we boven komen krijgen direct de vraag; Hebben jullie vis gezien of het treinstel?
Helaas niet, maar wel kreeften geven John en Flip aan.
Ilse en Eric hebben watermonsters en sediment monsters genomen en vertellen dat ze vooral veel watervlooien en roeipootkreeftjes hebben gezien. Hun maximale diepte 3,7 meter.



Na de eerste duik krijgen we een heerlijke lunch aangeboden en we vertellen wat we wel hebben gezien. Het valt qua vis erg tegen, maar er is toch veel meer dan het blote oog laat zien, echter kun je dat niet aan de haak slaan natuurlijk.

Het is lekker warm in het gebouwtje, maar we willen toch nog even een tweede keer duiken.
We worden in de watten gelegd, maar we moeten nu toch echt weer aan de slag mannen!
Ilse en Eric en Cor hebben nog andere afspraken en we nemen afscheid. 
John, Flip en ik gaan voor een tweede duik. Gerard geeft mij een pvc buis aan en ik druk deze in de kleibodem. Ik kom echter toch niet zo diep als dat ik dacht. Iets van een 20 cm.
Ik geef de buis weer terug en John, Flip en ik duiken onder. In de oostelijke hoek waar nog wat ijs ligt is het minder diep en ik ontwaar een soort ligplek die circa 30 cm lang is. Zou er dan toch vis zitten? Ik kijk op en Flip is weg. Ik schijn in de rond met met 2200 lumen lamp, maar dat verstrooid compleet in dit troebele water. Dan voel ik iets tegen mijn vinnen aan zwemmen. Ik tik John aan en zeg in gedachte "Ik heb hem weer GEVONDEN hoor John!" 
John en ik hebben geen woorden nodig om elkaar te begrijpen, want we duiken al tijden samen. We draaien wat rond en hergroeperen weer. In dit stuk is het zicht minder dan een halve meter. 
Ik maak film opnames, maar het frequente omkijken naar je buddies maken de opnamen onrustig. In de waterkolom zie ik watervlooien en roeipootkreeftjes bij de vleet. Goed dat Ilse mij daar op attendeerde. Dit water zit vol leven, wat een perfecte voedingsbodem is voor vis en toch is er weinig vis te zien....wellicht mede omdat het zicht te wensen overlaat .

Dan zie ik ineens een afdaling, zou het dan toch echt dieper zijn? Vol enthousiasme sein ik mijn buddies mij te volgen, maar het is slechts een kuiltje van een meter in het rond. 
Als je bij de rand bent zie je de andere kant van de kuil niet eens.
John had het al wat koud en dus gaan we maar weer eens richting de kant. Ik duw mijn hand in het sediment en zonder moeite druk ik mijn hand er in. Het zuigt overigens redelijk vast en ik trek mijn hand er weer uit. Lichte grijze klei blijft aan mijn handschoen plakken.
In de H'meerse bosplas is het sediment juist weer donkergrijs.

Later zal blijken hoeveel leven er in dat sediment zit en wat er zich allemaal hecht op een bosje verhoute plantwortels.
Na de duik worden we getrakteerd op een fantastisch maal bij het eetcafe "Het ken net"
Het weer mag dan wel somber zijn, maar de sfeer is alles behalve somber te noemen.

We praten over vissen en de plas en voor we het weten verstrijkt de tijd. We horen mooie verhalen over karpers die de staarten om objecten slaan om zich vast te zetten.

Ik kon niet wachten om de monsters onder de microscoop te leggen.
Macro en microfauna verteld veel over de voedingsgraad van een plas of vijver.
Op internet vond ik een artikel om het grof te kunnen bepalen, want het is dan slechts een indicatie. Er zijn ook meer verfijnde methodes, maar daar heb ik nog te weinig kennis voor.
Deze analyse is ook niet gedaan volgens officiele methoden, maar geeft wel een beetje beeld van de huidige omstandigheden. Ik ben geen bioloog of specialist, maar ik probeer steeds meer kennis te vergaren door dit soort onderzoeken te doen en krijg met te tijd er steeds meer inzicht in. Dat maakt het ook zo leuk.

Saprobie  S graad te berekenen.
Er zijn een aantal groepen waarin organismen vallen die belangrijk zijn om te bepalen in hoeverre een plas verontreinigd is. Het gaat erom hoeveel soorten je telt, zonder werkelijk de afzonderlijke soorten te hoeven kennen. De groepen zijn makkelijker te bepalen.

We hebben A = trilhaardiertjes, B = zweepdiertjes, C = Bolvormige groenwieren en kiezelwieren, D = sieralgen.

Ik tel totaal A = 2 soorten, B = 1 soort, C = 17 soorten, D = 3 soorten
Formule S waarde = 3D + C - B - 3A / A+B+C+D
Ik kom dan uit op 0,8 = matig verontreinigd.

Als ik echter nog wat individuele organismen bekijk die voorkomen dan valt het water met deze temperaturen onder een zogenaamde "bms 2" classificering oftewel "beta mesasoprob"  Water kwaliteit is daarvan goed te noemen, maar kan mogelijk snel omslaan naar kritisch als het water warmer wordt. Het zuurstof gehalte zou dan rond de 4 mg/L kunnen komen en dat is een kritische grens voor de meeste vissen. Er zijn vissoorten die een zuurstofarm milieu (tijdelijk) kunnen overleven, maar bijvoorbeeld een spiegelkarper zou minimaal 4,5 mg/L nodig hebben volgens het kennisdocument Sportvisserijnederland.

Waterchemische analyse door H. van Goor http://onderwaterfauna.nl/
Ideale waarden op basis van aquariumstandaarden is dient slechts als grove indicatie voor buitenwater

Waarden gemeten bij 19 graden celsius.

Geleidbaarheid   0,781 ms/cm (zoutgehalte) 

PH                     8,19 (Basisch)
NO2                   0,05 mg/L (Nitriet ideaal (zo laag mogelijk)
NO3                   0,5 mg/L (Nitraat max 20)
NH3/4                0,05 mg/L (Ammoniak ideaal is 0.) 
PO4                   1,2 mg/L  Fosfaat ideaal lager dan 0,5)
Fe                      0,02 mg/L (ideaal tussen 0,5-1)
DO                     5,6 mg/L opgeloste zuurstof gehalte (ideaal boven de 4)
CO2                   1,26 mg/L (Koolzuur ideaal tussen de 10- 40)
KH                     7 DH (Carbonaat Hardheid ideaal tussen 5-10) 
GH                     14 DH (Algehele hardheid ideaal tussen 7-13)

Wat opvalt is dat het fosfaat gehalte aan de hoge kant is.
De troebelheid is mede te danken aan de klei die is suspensie is geraakt door de harde wind de dagen ervoor.

Eigenlijk dienen we nog monsters te vergaren in april/mei en augustus, wanneer de watertemperaturen over het algemeen het hoogst zijn. Er zijn zo veel factoren die meespelen, maar het kan van waarde zijn als men ongeveer weet welke vissoort de hoogste kans van slagen heeft in deze plas, die ook nog interessant genoeg is voor een hengelsport vereniging.

Ik wil Cor bedanken dat hij ondanks het slechte zicht toch nog foto's heeft kunnen maken. John, Flip , Eric en Ilse bedankt voor jullie enthousiasme en hulp. Speciale dank aan de HsV Ons Genoegen te Enkhuizen voor de gastvrijheid en uitmuntende verzorging.

maandag 2 februari 2015

7 februari 10:30 uur onderzoek in de put bij Enkhuizen

We zijn gevraagd om een onder water onderzoek te doen in een put die in beheer is van een locale hengelsport vereniging.
Deze plas ligt ten zuiden van Enkhuizen en is 400 x 90 meter en ligt langs het spoor.

De hengelsport vereniging is benieuwd wat er in deze plas zit qua leven.
Momenteel is de watertemperatuur laag en zal er weinig tot geen beplanting zijn, maar we gaan toch even kijken hoe het erbij ligt.
Plas is naar zeggen zo'n 4 meter diep.

De volgende punten gaan we onderzoeken en doen en waarschijnlijk twee duiken uitvoeren, indien de kou en omstandigheden het toelaten.
  • Wat voor vis komen we tegen.
  • Het diepste punt.
  • Bodemtype.
  • Bodemmonsters nemen.
  • Watermonsters nemen.
  • Foto's en filmmateriaal maken.
We houden rekening met verminderd zicht.
Lijkt je het leuk om mee te werken dan ben je van harte welkom en laat een berichtje onder deze pagina.
Het is wel heel fijn als je een goede trim hebt onder water, omdat we zo min mogelijk sediment willen verstoren.

Laat het voor donderdag aanstaande weten of je mee wilt.
Lunch wordt verzorgt als je je aanmeldt.

Adres
Aan het einde van:
Het witte hert 8,
1601 MJ Enkhuizen.


vrijdag 23 januari 2015

Lezing over de Onderwaterwereld 1 feb 14:30 uur





Aan­vang: 14.30 uur in Kijkdoos.
Miss­chien ken je de plas in het Haar­lem­mer­meerse Bos van een wan­del­ing. Vanaf de kant ziet het water er miss­chien saai uit, maar heb je je wel eens afgevraagd wat er zich bene­den het waterop­per­vlak bevindt? Als team­lei­der van ‘Project Base­line Haar­lem­mer­meerse bos’ duikt Axel Gun­der­son weke­lijks in de Haar­lem­mer­meerse Bosplas. Op 1 feb­ru­ari laat hij ons zien wat er zich onder het geheimzin­nige waterop­per­vlak afspeelt. Nieuws­gierig gewor­den? Kom naar de Kijk­doos om 14.30 uur!
De toe­gang is gratis. De tuin is open van 14:00 tot 17:00 uur.
Ga voor meer informatie over de Heimanshof naar http://deheimanshof.nl/
Check hun agenda! , want er is echt nog zo veel meer te beleven.

Plaats: De Heiman­shof, Bezoek­er­scen­trum De Kijk­doos, 
Wieger Bruin­laan 1,
Hoofd­dorp
Datum: zondag 1 feb 2015
Tijd: 14:30 uur
Duur: 1 uur

De tuin is voor rol­stoe­len toegankelijk.

woensdag 21 januari 2015

2015-01-20 Start wensballon test!

Weer     : Helder, Wind Zuid 2 bft.
Duikers : Flip, Axel
Doel     : Wensballon afbreek test, Metingen en foto's maken van de meetpunten
Duur    :  53 minuten.
Lucht temp  : 0,0 Celsius
Water temp :  5 Celsius minimum.
Fauna    : Baarzen groot en klein op de bodem op 12 meter. Een juveniele brasems in groepjes in ondieptes. Rode Amerikaanse rivierkreeft, 2 dikke snoeken, aasgarnalen op de bodem en weinig watervlooien in de waterkolom. 
Flora : Potamogeton pectinatus (grasachtige plantjes) , plakkaatjes blauwalg (ongevaarlijk)

Thermocline: geen
Vislood: 64 gram.

Zichtmetingen 
·  Dutchi op 3 mtr =   7,0 meter.
·  Secchi op 3 mtr =  8,0 meter.
·  Dutchi op 6 mtr =   8,0 meter.
·  Secchi op 6 mtr =  9,0 meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   8,0 meter.
·  Secchi op 9 mtr =  9,0 meter.
·  Secchi verticaal =  -,0 meter.
Zie het log voor de details.
Zie alle foto's van deze duik.

Opmerkingen:
We gaan eens een test doen met een wensballon die ik de zondag ervoor gevonden had op 5-6 meter diepte.
Hoe lang duurt het nu voordat een wensballonframe vergaat? Die vraag gaan we proberen te beantwoorden. Samen met Flip bespreek ik het voorgenomen plan. 
Eerst ballonframe plaatsen en dan foto's maken van de SETL platen. Afzakken en foto's en metingen doen van de stations MP1-MP3. 
Bij het plaatsen zie ik nu weer jonge brasems (Nu herken ik ze) en een rode Amerikaanse rivierkreeft. Deze lijkt vast te zitten aan draad, maar ik kan dat niet goed zien. Ik laat het beest maar even met rust en plaats het wensballon frame in de bodem.

Daarna gaan we naar de SETL platen en ik maak de foto's.



Bij station MP1 doe ik de meting met Flip samen en zwemmen achter uit om te laten zien hoe je de meter moet uitlezen. Dan doet Flip de zichtmeting bij MP2 Hoe simpel het ook klinkt, maar zichtmetingen in het donker is een uitermate goede oefening om je buoyancy te trainen en achteruit te zwemmen. Het is wel grappig hoe op een halve meter ineens de zichtmeter verdwijnt. We komen op een zicht van 9 meter uit. Bij het opruimen komt er even een dikke volgevreten snoek voorbij om te kijken wat we aan het doen zijn. Op 9 meter diepte weer de volgende meting en dan is het tijd om even wat dieper te gaan om naar kuiltjes te zoeken, want ik ben benieuwd of er onder die kuiltjes nu vis zit in gegraven.



.Ik steek mijn hand er in maar ik kom niet ver want dit is een vrij harde kleilaag.
Dus dat is weer een leuk vraagstuk, hoe die kuiltjes gemaakt worden. Ik verdenk vis, maar zker weten doe ik dat niet. We zien veel baarzen op de bodem en aasgarnalen.
Bij het terug draaien richting de kant komen we een formatie kleiblokken tegen. Als ik over een blok zweef zie ik een snoekstaart verwoed heen en weer slaan een een snoek met een enorme dikke buik gaat er vandoor. Die moet denk ik wel een baarsje gepakt hebben.
Deze snoek zwemt rondjes en we komen het nog een keer tegen.
In een holte ligt een paling rustig te slapen. 
Het is mooi helder en ik zie op een kleiblok een mooie spons zitten en laat deze aan Flip zien. Bij een stop op 4 meter liggen op de bodem massa's kokertjes waarin kleine wormpjes zitten, maar gek genoeg kun je die nooit zien. Een mosseltje trekt een spoor door het zand.


Mosseltje aan de wandel
Het wordt lekker fris in ieder geval en het wordt tijd om uit het water te gaan. Ook laat ik nog even het gras zien, maar als ik uit het water wil gaan blijft Flip doorgaan en komt met een vislijn met lood naar boven vlak bij het strandje. 
Voldaan gaan we het water uit. Flip was enthousiast en nadat ik dat gras liet zien, merkte hij op dat er ineens heel veel gras te zien is, als je eenmaal weet dat het er is. Het doen van metingen smaakt naar meer in iedergeval en dat is leuk om te horen.

Bedankt voor deze mooie duik en we gaan eens zien en bijhouden hoe lang het duurt, voordat een wensballon frame vergaat.

2015-01-18 Visschuurplekjes en Meldpunt in actie!

Weer     : Bewolkt en regen, Wind NW 2 bft.
Duikers : Koos, John, Axel
Doel     : Vistuig zoeken
Duur    :  63 minuten.
Lucht temp  : 6,0 Celsius
Water temp :  5,0 Celsius minimum.
Fauna    : Zoetwatergarnalen, watervlooien
Flora : Enkele plantjes waterpest, Potamogeton pectinatus (grasachtige plantjes).

Thermocline: een hele flauwe op 5-6 meter
Vislood: 40 gram retour eigenaar.

Zichtmetingen 
·  Dutchi op 3 mtr =   -,0 meter.
·  Secchi op 3 mtr =  -,0 meter.
·  Dutchi op 6 mtr =   -,0 meter.
·  Secchi op 6 mtr =  -,0 meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   -,0 meter.
·  Secchi op 9 mtr =  -,0 meter.
·  Secchi verticaal =  -,0 meter.
Zie het log voor de details.
Zie alle foto's van deze duik.

Opmerkingen:
We hadden nog een openstaande opdracht, want op 4 januari was er melding gedaan via ons Meldpunt Verloren Vistuig, dat er lood en een leader met haakje, achter iets was blijven hangen. We kregen het gebied door en een goede beschrijving waar het ongeveer zou moeten liggen met een diepte erbij. De eerste duik was op 5 januari overdag,door Gery en Bart gedaan en dat had wel vistuig opgeleverd, maar niet hetgeen wat was opgegeven als verloren.
Evengoed was dit, naast de restanten van een wensballon, maar weer weg na ca 70 minuten duiken.
Resultaat eerste zoektocht Gery en Bart
De tweede duik gingen Ted en ik een poging wagen op 6 jan in de avond. Uiteraard is zoeken in het donker met slechts twee lampen een lastige klus, maar we kwamen echter wel een stuk lood en leader tegen, dus we hadden al snel een euforisch gevoel, maar na een berichtje aan de visser, bleek het het toch niet te zijn. Ook hier hadden we toch een heerlijk duikje van 70 minuten gemaakt en de kans om een gebied weer anders te bekijken.

Derde poging:Het zoeken valt op zich best wel tegen, maar we moesten en zouden het toch vinden.
Koos, John maakte ons klaar en gingen te water, maar dit keer zouden we nog wat nauwkeuriger gaan zoeken en meer de opgegeven afstand van de kant in ogenschouw nemen en dan blijkt dat vissers verdomt goed afstand kunnen inschatten.

Onderweg komen we kuilen tegen, maar wat zijn dat eigenlijk?

VIS SCHUURPLEKJES

Onderweg kom je als duiker vaak een tak of een stam tegen met een kuil eronder. Vorig jaar tijdens een duik in de Toolenburgerplas zag ik een jong baarsje zich keer op keer en onvermoeibaar tegen een oud fietszadel aan zwemmen. Pas later zag ik in de Bosplas dat zelfde gedrag van een jong baarsje. Onder die tak lag een kuiltje en met elke schuurpoging werd er een wolkje zand weggeblazen. Eureka!!! toen viel bij mij het kwartje pas. Vissen proberen hoogstwaarschijnlijk van parasieten af te komen door tegen een hard object aan te schuren en dat is vaak een tak of boomstammetje. Ze duwen hun lijf tegen de tak aan en spurten dan met korte sterke vin slagen weg. Daarmee blazen ze het zand onder de tak weg. Je hebt hele grote kuilen en kleinere kuilen. De tak of stam wordt op de plek van het schuren dan ook kaal en glad. Er zijn ook takken in kuilen die begroeid raken en die worden dan kennelijk even niet meer gebruikt. Hieronder zie je twee foto's van vis schuurplekken.Ik denk dat de grotere stammen door karpers , snoekbaarzen en snoeken gebruikt zouden kunnen worden, maar dat heb ik nooit zelf gezien, maar misschien jullie wel en dan wil ik dat graag van jullie weten.
Schuurplek


Vervolg zoekpoging Na 20 minuten valt mijn oog op een tak op 1,5 meter diepte en verhip daar zit een haakje in! Ja hoor dit moet 'm zijn. Ik sein naar John en Koos en ze komen rustig aan kijken.
Het lood met leader wind ik om mijn lamp en ik ga naar de oppervlakte om even te kijken, waar we nu precies zitten. Afstand vanaf de kant klopt, alleen de opgegeven diepte niet, maar dat is ook moeilijk te bepalen vanaf te kant natuurlijk. 



Het verloren artikel in kwestie
We kijken verder en dan besluiten we maar eens om te draaien, want de geimproviseerde autolamp in John's lampkop heeft het niet gered, ook zijn backup lamp zit zonder spanning en de kou begint parten te spelen. Onderweg kom ik een stuk wensballon tegen en die nemen we mee, want ik wil eens kijken hoe lang het duurt voordat zo'n ding onder water vergaat.

We komen vele kuilen tegen en dan valt mijn oog weer op een soort arm van een zeester. Wat?  ja een zeester. De structuur lijkt te kloppen, maar hoe komt dat nu hier?  Misschien een meeuw of iemand die aan het strand is geweest, waarvan kindlief het in een emmertje had gedaan en vervolgens naar de Bosplas is gegaan om daar te spelen bij het water. 
Wat is dat voor een stinkding! zou moeders of vaders hebben gezegd, en hoppa het water in. 

Na de duik stuur ik een foto van het lood en de haak naar de visser en hij bevestigd dat het van hem is. Lang leve social media.
Het tweede succes van Meldpunt verloren vistuig is een feit en nu maar hopen dat steeds meer vissers het nut ervan inzien.

Een kop koffie en ene koekje doen het altijd goed na de duik en dan is het weer tijd om naar huis te gaan met een goed gevoel. 
Bedankt John en Koos voor het willen meehelpen zoeken!